Απ'αυτή τη δημοσίευση και σε ορισμένες επόμενες θα προσπαθήσουμε να ξετυλίξουμε το κουβάρι με τις μεγάλες απάτες του καπιταλιστικού οικονομικού συστήματος και των φανατικών θιασωτών του. Όχι ότι αυτά που θ'αναφέρω δεν είναι λίγο-πολύ γνωστά στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ αλλά καλό θα είναι να μάθουμε όλοι σιγά -σιγά τι εστί καπιταλισμός γιατί ως γνωστόν μόνο όταν γνωρίζεις κάτι καλά μπορείς να το πολεμήσεις κιόλας. Ιερός σκοπός του οικονομικού αυτού συστήματος το οποίο κυριαρχεί εδώ και πολλούς αιώνες παγκοσμίως (με ελάχιστες εξαιρέσεις, αυτές των χωρών του πρώην υπαρκτού σοσιαλισμού) είναι η επίτευξη κέρδους με οποιονδήποτε τρόπο, νόμιμο ή παράνομο, ηθικό ή ανήθικο, ανθρώπινο ή απάνθρωπο.
Ο τίτλος του άρθρου θα έλεγα πως είναι αρκετά διαφωτιστικός. Είναι γεγονός ότι οι κεντρικές τράπεζες όπως εμείς τις γνωρίζουμε είναι στην πραγματικότητα μία μεγάλη απάτη. Η πλειοψηφία των πολιτών πιστεύει ότι οι κεντρικές τράπεζες κάθε χώρας είναι κρατικές, ότι το 100% του μετοχικού κεφαλαίου αυτών των πιστωτικών ιδρυμάτων ανήκει στο κράτος και ότι το διαχειρίζεται η εκάστοτε κυβέρνηση και ο εκάστοτε υπουργός οικονομικών. Επιπλέον, αυτή η πλειοψηφία πιστεύει ότι σε κάθε χώρα υπάρχει μία κρατική κεντρική τράπεζα η οποία έχει βαρύνοντα λόγο στην διαμόρφωση της οικονομικής της πολιτικής και μερικές άλλες τράπεζες είτε κρατικές, είτε ιδιωτικές είτε μικτού τύπου (συμμετοχή στο μετοχικό κεφάλαιο και του κράτους και ιδιωτών). Αμ δε..Όλα αυτά αποτελούν ένα τεράστιο αλλά ομολογουμένως καλά σερβιρισμένο ψέμα.
Καμία κεντρική τράπεζα δεν είναι κρατική-κρατικοδίαιτη. Όλες είναι ιδιωτικές ή τουλάχιστον το πλεοψηφικό πακέτο των μετοχών ανήκει σε ιδιώτες-μεγαλοτραπεζίτες ή μεγάλα τραπεζικά συμφέροντα. Δύο κλασσικά παραδείγματα αποτελούν η κεντρική τράπεζα της Αγγλίας και η ομοσπονδιακή τράπεζα των ΗΠΑ, η γνωστή FED (Federal Reserve Bank). Ας ξεκινήσουμε με την FED, αυτόν τον χρηματοπιστωτικό κολοσσό της πιο ισχυρής χώρας στον κόσμο. Η FED ξεκίνησε την λειτουργία της το 1913 αντικαθιστώντας μερικές εθνικές, αμιγώς κρατικές τράπεζες οι οποίες βρίσκονταν διάσπαρτες σε όλη την αμερικάνικη επικράτεια. Ο λόγος της αντικατάστασής τους αποτελούσε το γεγονός ότι αυτές δεν στάθηκαν ικανές να αντιμετωπίσουν μεγάλες οικονομικές κρίσεις που ξεσπούσαν κατά καιρούς και ειδικότερα την μεγάλη χρηματοπιστωτική κρίση (παρόμοια με την σημερινή) του 1907 η οποία βεβαίως όπως και κάθε άλλη ήταν στημένη από τα μεγάλα τραπεζικά συμφέροντα ακριβώς για να επιτύχουν την σύσταση της ομοσπονδιακής αποθεματικής τράπεζας. Τα επόμενα χρόνια που ακολούθησαν την ίδρυσή της, δηλαδή κατά τη διάρκεια του Α'Παγκοσμίου Πολέμου και πολύ περισσότερο στο κραχ του 1929, η FED εκμεταλλευόμενη και άλλες στημένες κρίσεις εξαγόρασε χιλιάδες προς πτώχευση τράπεζες σε εξευτελιστικά τιμήματα κι έτσι δημιούργησε αυτό το μεγαθήριο το οποίο μέχρι και σήμερα κρατά την οικονομία των ΗΠΑ και όχι μόνο στα χέρια της.
Εύλογα λοιπόν τίθεται ένα πολύ σοβαρό ερώτημα. Ποιοι είναι στην πραγματικότητα οι μέτοχοι της FED; Ποτέ η μετοχική σύνθεση της ομοσπονδιακής τράπεζας δεν ήταν ξεκάθαρη καθώς οι πραγματικοί της μέτοχοι καλύπτονταν από ένα πέπλο μυστηρίου και φυσικά με την ξεκάθαρη υποστήριξη και ασυλία από τα μεγάλα εκδοτικά συμφέροντα. Σύμφωνα με μία έρευνα λίγα χρόνια πριν, τα πραγματικά αφεντικά της ομοσπονδιακής αποθεματικής τράπεζας είναι τα εξής:
1.Rothschilds of London
2.Lazar Brothers of Paris
3.Israel Moses Seif of Italy
4.Warburg Bros of Hamburg
5.Lehman Brothers of New York (πτώχευσε το 2008)
6.Kuhn Loeb of New York
7.Chase Manhattan of New York (συμφερόντων οικογένειας Rockefeller)
8.Goldman Sachs of New York (τραπεζικός κολοσσός ο οποίος έχει εμπλακεί σε πολλά οικονομικά σκάνδαλα στην Ελλάδα. Φημολογείται ότι συμμετείχε στο ''μαγείρεμα'' διαφόρων σημαντικών οικονομικών μεγεθών επί κυβερνήσεως Σημίτη με απώτερο στόχο την ένταξη της χώρας μας στην ΟΝΕ). Σε επόμενη δημοσίευση θα αναφερθώ σε κάποιες απ'αυτές τις οικογένειες οι οποίες καταδυναστεύουν τον πλανήτη μας τους τελευταίους 3 περίπου αιώνες.
Για ποιο λόγο τελικά είναι τόσο δελεαστικές για τα μεγάλα τραπεζικά τραστ οι κεντρικές τράπεζες; Ποιες είναι οι αρμοδιότητες που έχουν εκχωρηθεί από τα κράτη σ'αυτές και που τις έχουν μετατρέψει σε χρυσωρυχεία;
H FED (όπως και όλες οι κεντρικές τράπεζες) είναι υπεύθυνη για την αντιμετώπιση τραπεζικών-χρηματοπιστωτικών κρίσεων που ξεσπούν στις ΗΠΑ, την επίτευξη ισορροπίας μεταξύ των ιδιωτικών τραπεζικών συμφερόντων και της κεντρικής ευθύνης της κυβέρνησης και την εποπτεία των διαφόρων πιστωτικών ιδρυμάτων. Επιπλέον, είναι επιφορτισμένη με την σταθεροποίηση των τιμών (τιμάριθμου) προλαμβάνοντας είτε πληθωριστικές πιέσεις είτε αποπληθωριστικές τάσεις καθώς και με την ρύθμιση των επιτοκίων. Η βασική της όμως αρμοδιότητα, αυτή που την έχει μετατρέψει όπως προείπαμε σε χρυσωρυχείο, είναι η διαχείριση της προσφοράς χρήματος (money supply) και η διαμόρφωση της νομισματικής πολιτικής (monetary policy) του κράτους. Με πολύ απλά λόγια, η FED ''κόβει'' χρήμα βάσει των αποθεμάτων χρυσού που διαθέτει και δανείζει έτσι την αμερικάνικη κυβέρνηση με τόκο παρά το γεγονός ότι είναι ''κρατική'' τράπεζα. Βέβαια το επίθετο κρατικός είναι κατ'ευφημισμόν.
Κλείνοντας το κείμενο, θα ήθελα να εξηγήσω γιατι θεωρώ τις κεντρικές τράπεζες μεγάλη απάτη και να δικαιολογήσω έτσι και τον τίτλο. Η απάτη έγκειται στο γεγονός ότι έχει αφεθεί η προσφορά του χρήματος σε ιδιώτες μεγαλοτραπεζίτες και όχι στο κράτος που θα έπρεπε να'ταν το καθ'ύλην αρμόδιο με αποτέλεσμα να καταλήξουμε σε 4 με 5 οικογένειες οι οποίες διαχειρίζονται το μεγαλύτερο κομμάτι του παγκόσμιου πλούτου. Αυτές λοιπόν οι οικογένειες στήνοντας διάφορες κρίσεις κατάφεραν και καταφέρνουν να συγκεντρώνουν ολοένα και περισσότερο πλούτο.. Σε κάποιο απ'τα επόμενα άρθρα θ'αναφερθούμε σ'αυτές τις καλά σκηνοθετημένες χρηματοπιστωτικές κρίσεις μία εκ των οποίων τη ζούμε και σήμερα.
ΥΓ1. Τα'χε πει κάποτε ο M.A Rothschild: ''Δώστε μου τον έλεγχο της προσφοράς χρήματος μιας χώρας και δε με νοιάζει ποιος φτιάχνει τους νόμους της''.
ΥΓ2. Τουλάχιστον φάνηκε συνεπής ο κύριος. Το'πε και το'κανε!
Ο τίτλος του άρθρου θα έλεγα πως είναι αρκετά διαφωτιστικός. Είναι γεγονός ότι οι κεντρικές τράπεζες όπως εμείς τις γνωρίζουμε είναι στην πραγματικότητα μία μεγάλη απάτη. Η πλειοψηφία των πολιτών πιστεύει ότι οι κεντρικές τράπεζες κάθε χώρας είναι κρατικές, ότι το 100% του μετοχικού κεφαλαίου αυτών των πιστωτικών ιδρυμάτων ανήκει στο κράτος και ότι το διαχειρίζεται η εκάστοτε κυβέρνηση και ο εκάστοτε υπουργός οικονομικών. Επιπλέον, αυτή η πλειοψηφία πιστεύει ότι σε κάθε χώρα υπάρχει μία κρατική κεντρική τράπεζα η οποία έχει βαρύνοντα λόγο στην διαμόρφωση της οικονομικής της πολιτικής και μερικές άλλες τράπεζες είτε κρατικές, είτε ιδιωτικές είτε μικτού τύπου (συμμετοχή στο μετοχικό κεφάλαιο και του κράτους και ιδιωτών). Αμ δε..Όλα αυτά αποτελούν ένα τεράστιο αλλά ομολογουμένως καλά σερβιρισμένο ψέμα.
Καμία κεντρική τράπεζα δεν είναι κρατική-κρατικοδίαιτη. Όλες είναι ιδιωτικές ή τουλάχιστον το πλεοψηφικό πακέτο των μετοχών ανήκει σε ιδιώτες-μεγαλοτραπεζίτες ή μεγάλα τραπεζικά συμφέροντα. Δύο κλασσικά παραδείγματα αποτελούν η κεντρική τράπεζα της Αγγλίας και η ομοσπονδιακή τράπεζα των ΗΠΑ, η γνωστή FED (Federal Reserve Bank). Ας ξεκινήσουμε με την FED, αυτόν τον χρηματοπιστωτικό κολοσσό της πιο ισχυρής χώρας στον κόσμο. Η FED ξεκίνησε την λειτουργία της το 1913 αντικαθιστώντας μερικές εθνικές, αμιγώς κρατικές τράπεζες οι οποίες βρίσκονταν διάσπαρτες σε όλη την αμερικάνικη επικράτεια. Ο λόγος της αντικατάστασής τους αποτελούσε το γεγονός ότι αυτές δεν στάθηκαν ικανές να αντιμετωπίσουν μεγάλες οικονομικές κρίσεις που ξεσπούσαν κατά καιρούς και ειδικότερα την μεγάλη χρηματοπιστωτική κρίση (παρόμοια με την σημερινή) του 1907 η οποία βεβαίως όπως και κάθε άλλη ήταν στημένη από τα μεγάλα τραπεζικά συμφέροντα ακριβώς για να επιτύχουν την σύσταση της ομοσπονδιακής αποθεματικής τράπεζας. Τα επόμενα χρόνια που ακολούθησαν την ίδρυσή της, δηλαδή κατά τη διάρκεια του Α'Παγκοσμίου Πολέμου και πολύ περισσότερο στο κραχ του 1929, η FED εκμεταλλευόμενη και άλλες στημένες κρίσεις εξαγόρασε χιλιάδες προς πτώχευση τράπεζες σε εξευτελιστικά τιμήματα κι έτσι δημιούργησε αυτό το μεγαθήριο το οποίο μέχρι και σήμερα κρατά την οικονομία των ΗΠΑ και όχι μόνο στα χέρια της.
Εύλογα λοιπόν τίθεται ένα πολύ σοβαρό ερώτημα. Ποιοι είναι στην πραγματικότητα οι μέτοχοι της FED; Ποτέ η μετοχική σύνθεση της ομοσπονδιακής τράπεζας δεν ήταν ξεκάθαρη καθώς οι πραγματικοί της μέτοχοι καλύπτονταν από ένα πέπλο μυστηρίου και φυσικά με την ξεκάθαρη υποστήριξη και ασυλία από τα μεγάλα εκδοτικά συμφέροντα. Σύμφωνα με μία έρευνα λίγα χρόνια πριν, τα πραγματικά αφεντικά της ομοσπονδιακής αποθεματικής τράπεζας είναι τα εξής:
1.Rothschilds of London
2.Lazar Brothers of Paris
3.Israel Moses Seif of Italy
4.Warburg Bros of Hamburg
5.Lehman Brothers of New York (πτώχευσε το 2008)
6.Kuhn Loeb of New York
7.Chase Manhattan of New York (συμφερόντων οικογένειας Rockefeller)
8.Goldman Sachs of New York (τραπεζικός κολοσσός ο οποίος έχει εμπλακεί σε πολλά οικονομικά σκάνδαλα στην Ελλάδα. Φημολογείται ότι συμμετείχε στο ''μαγείρεμα'' διαφόρων σημαντικών οικονομικών μεγεθών επί κυβερνήσεως Σημίτη με απώτερο στόχο την ένταξη της χώρας μας στην ΟΝΕ). Σε επόμενη δημοσίευση θα αναφερθώ σε κάποιες απ'αυτές τις οικογένειες οι οποίες καταδυναστεύουν τον πλανήτη μας τους τελευταίους 3 περίπου αιώνες.
Για ποιο λόγο τελικά είναι τόσο δελεαστικές για τα μεγάλα τραπεζικά τραστ οι κεντρικές τράπεζες; Ποιες είναι οι αρμοδιότητες που έχουν εκχωρηθεί από τα κράτη σ'αυτές και που τις έχουν μετατρέψει σε χρυσωρυχεία;
H FED (όπως και όλες οι κεντρικές τράπεζες) είναι υπεύθυνη για την αντιμετώπιση τραπεζικών-χρηματοπιστωτικών κρίσεων που ξεσπούν στις ΗΠΑ, την επίτευξη ισορροπίας μεταξύ των ιδιωτικών τραπεζικών συμφερόντων και της κεντρικής ευθύνης της κυβέρνησης και την εποπτεία των διαφόρων πιστωτικών ιδρυμάτων. Επιπλέον, είναι επιφορτισμένη με την σταθεροποίηση των τιμών (τιμάριθμου) προλαμβάνοντας είτε πληθωριστικές πιέσεις είτε αποπληθωριστικές τάσεις καθώς και με την ρύθμιση των επιτοκίων. Η βασική της όμως αρμοδιότητα, αυτή που την έχει μετατρέψει όπως προείπαμε σε χρυσωρυχείο, είναι η διαχείριση της προσφοράς χρήματος (money supply) και η διαμόρφωση της νομισματικής πολιτικής (monetary policy) του κράτους. Με πολύ απλά λόγια, η FED ''κόβει'' χρήμα βάσει των αποθεμάτων χρυσού που διαθέτει και δανείζει έτσι την αμερικάνικη κυβέρνηση με τόκο παρά το γεγονός ότι είναι ''κρατική'' τράπεζα. Βέβαια το επίθετο κρατικός είναι κατ'ευφημισμόν.
Κλείνοντας το κείμενο, θα ήθελα να εξηγήσω γιατι θεωρώ τις κεντρικές τράπεζες μεγάλη απάτη και να δικαιολογήσω έτσι και τον τίτλο. Η απάτη έγκειται στο γεγονός ότι έχει αφεθεί η προσφορά του χρήματος σε ιδιώτες μεγαλοτραπεζίτες και όχι στο κράτος που θα έπρεπε να'ταν το καθ'ύλην αρμόδιο με αποτέλεσμα να καταλήξουμε σε 4 με 5 οικογένειες οι οποίες διαχειρίζονται το μεγαλύτερο κομμάτι του παγκόσμιου πλούτου. Αυτές λοιπόν οι οικογένειες στήνοντας διάφορες κρίσεις κατάφεραν και καταφέρνουν να συγκεντρώνουν ολοένα και περισσότερο πλούτο.. Σε κάποιο απ'τα επόμενα άρθρα θ'αναφερθούμε σ'αυτές τις καλά σκηνοθετημένες χρηματοπιστωτικές κρίσεις μία εκ των οποίων τη ζούμε και σήμερα.
ΥΓ1. Τα'χε πει κάποτε ο M.A Rothschild: ''Δώστε μου τον έλεγχο της προσφοράς χρήματος μιας χώρας και δε με νοιάζει ποιος φτιάχνει τους νόμους της''.
ΥΓ2. Τουλάχιστον φάνηκε συνεπής ο κύριος. Το'πε και το'κανε!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου