Σιχαίνομαι!

Σιχαίνομαι την ελεύθερη αγορά!!

Σιχαίνομαι την ψευδαίσθηση αυτή της ελευθερίας..

Σιχαίνομαι τις κυράτσες που όντας μέσα στο λεωφορείο ενώ δεν έχουν στον ήλιο μοίρα κοιτάνε έξω στα μαγαζιά, ούτε καν από τα πεζοδρόμια, από το λεωφορείο και λένε η μια στην άλλη:

Αχ, αυτό το μαγαζί έχει τα καλυτερότερα ρούχα.. κι εκείνο καλό είναι.. αυτό ..(σταμάτησα να ακούω φοβούμενος μήπως ξεράσω και τους χαλάσω τα ιμιτασιόν γουνάκια..)

Σιχαίνομαι το γεγονός ότι οι ίδιες αυτές οι "κυρίες" αρκετά συχνά συζητούν για το μεγάλο πρόβλημα της Ελλάδας, την κρίση, το ότι δεν πάμε πουθενά, που μεγαλώνουμε τα παιδιά μας και τέτοια πολλά ωραία! Πρώτα απ'όλα, το ότι μεγαλώνεις και μόνο παιδί πάει να πει ότι το μέλλον είναι χαμένο. Δεύτερον, ενώ είσαι χωμένη στα σκατά το μυαλό σου έχει καεί τόσο πολύ από την Τρέμη και τον Πρετεντέρη που απ'την μια φοβάσαι τι μέλλει γενέσθαι όπως ακριβώς σου λένε και απ'την άλλη προσπαθείς να μην σκέφτεσαι τίποτα άλλο. Δεν σου περνάει απ'το κεφαλάκι σου στραβόγρια ότι κάποιοι δεν έχουνε να φάνε, ότι δεν έχουν να μείνουν κάπου. Και ότι αυτοί που κάποια στιγμή είχαν κάτι λίγα τώρα βγάζουν τα συκώτια τους να τα πουλήσουν στην μαύρη αγορά!

Αλλά τι λέω; Αν ήταν να σε επηρέαζαν όλα αυτά τότε θα τα είχες καταλάβει νωρίτερα και θα αγωνιζόσουν ώστε να μην υπάρχει ούτε ένας που να πεινάει ή να μην έχει να καλύψει τις βασικές του ανάγκες. Αλλά έτσι έχουμε μεγαλώσει. Και εσείς και εμείς! Να κοιτάμε και να λέμε, αχ τον καημένο, δεν έχει να φάει, ας του δώσω λίγο ελεημοσύνη που είμαι σε καλύτερη θέση.

Σε λίγο θα είσαι και εσύ στη θέση αυτή! ΖΩΟ! Άντε κοίτα ποιος γαμήθηκε με ποιον τώρα!

ΣΕ ΣΙΧΑΙΝΟΜΑΙ!

Κυρίως σε σιχαίνομαι γιατί ενώ είσαι αυτή και αυτός που είσαι, εγώ και άλλοι σαν κι εμένα είμαστε αναγκασμένοι να παλεύουμε και για σένα. Που κάνεις την ζωούλα σου.. κυρ-παντελή. Επίσης σε σιχαίνομαι κάθε φορά που μιλάω μαζί σου, και τότε παίρνεις το ύφος ξερόλα, λέγοντας; όταν φτάσεις κι εσύ στην ηλικία μου, θα καταλάβεις. Όχι ανθρώπινο μπετό, δεν θα καταλάβω την δική σου την αλήθεια, γιατί ζεις ένα ψέμα, μια φούσκα που σκάει αυτή την στιγμή. Κι ακόμα δεν έχεις καταλάβει το πόσο θα πέσεις αλλά ούτε και που θα βρεις αλεξίπτωτο. Αλλά τι να κάνουμε, κάποιες φορές νιώθω χρέος μου να μιλήσω, αν και σχεδόν ποτέ δεν βγαίνει άκρη. Είναι βαθιά ριζωμένη η μαλακία στον εγκέφαλο σου.

Συγκεκριμένα, περιστατικό στο τραίνο (συχνός επιβάτης):

Γεράκος: Τι διαβάζεις παιδί μου;

Εγώ: (δείχνω το βιβλίο για να μην έχουμε και παρεξηγήσεις, Είναι ο καπιταλισμός, ηλίθιε)

Άσχετος κοντινός συνεπιβάτης αρχίζει την κουβέντα, πλέον είναι πολύ κλασσικό αυτό το φαινόμενο, σε λεωφορεία, τραίνα και παντού όλοι συζητάνε για το πως πάει η χώρα*. Ο γεράκος λοιπόν ακούει και παρόλο που δεν ξέρει πολλά, είναι ανοιχτός και δέχεται να ακούσει τι έχεις να πεις. Ο άλλος όμως αρχίζει τα γνωστά: Ευτυχώς που δεν μπασταρδευτήκαμε και κρατάμε το 99% του DNA μας, ούτε Τούρκοι ούτε τίποτα. Μην φανταστείς ότι είμαι κανένας φασίστας, όχι, αλλά εμείς είμαστε ανώτεροι από τους υπόλοιπους. Σε εμάς τα χρωστάνε όλα. Και αν το βάλουμε με το κεφάλι μας μπορούμε να κάνουμε τα πάντα. Επίτηδες μας κρατάνε κάτω και είναι σχέδιο.

Ναι καρακατάχαζε, μας κρατάνε επίτηδες κάτω, αλλά όχι εμάς, όλους, όχι ξένος δάκτυλος, το πλούσιο δάχτυλο που μας βάζει να κάνουμε ό,τι δείχνει επειδή απλά έχει την εξουσία. Είμαστε μπασταρδεμένοι ηλίθιε και ναι, χέστηκα! Δεν προσφέραμε τα πάντα, είχαμε μια συμβολή, και όχι εμείς, κάποιοι στο παρελθόν που για μένα δεν διαφέρουν καθόλου από τους Κινέζους που συνέβαλαν στην ιστορία και την εξέλιξη ή από τους Άραβες και τους Αιγύπτιους και τους αισθάνομαι το ίδιο κοντά με τους δικούς μας "προγόνους".. Τι κάνουμε τώρα; Που πήγε το DNA; Ή μήπως θα έρθουν να μας σώσουν από τον Σείριο; (όχι αυτό στην Εθνική παρόλο που περνούσαμε από κοντά του..)

Οι μόνοι για τους οποίους σκέφτομαι ότι είναι λογικό να πέσανε στην λούμπα και πιαστήκανε και αυτοί κορόιδα, είναι όσοι συμμετέχουν στην ελεύθερη αγορά με ένα μαγαζάκι της κακιάς ώρας. Πιστέψανε ότι θα τα καταφέρουν ακόμη και χωρίς κεφάλαιο, με δάνειο από την τράπεζα, και τώρα.... Όσοι όμως δεν είναι μαζί μας, είναι εναντίον μας, αυτό έχω καταλάβει μέχρι τώρα.. Κι αυτό είναι δέσμευση! (αγαπημένη έκφραση αδικοχαμένου ηγέτη! αχ, σε φάγανε οι αμερικάνοι καημένε! Ή εσύ τους έφαγες όλους; Όλο το μπερδεύω αυτό...)

Όσοι δεν ανοίξατε τα μάτια σας, καιρός είναι. Όσοι τα μισανοίξατε, κοιτάξτε τι πραγματικά γίνεται και τι ισχύει. Αφήστε την προπαγάνδα τόσων ετών πίσω σας και κάντε την υπέρβαση! Κι εγώ μαζί σας... Να βάλουμε τέλος στην σιχαμάρα...

Ξυπνήστε ρεεεε..

*Χέστηκα για την χώρα αν δεν έχω να φάω. Απλά τα πράγματα. Γιατί χώρα αυτή την στιγμή δυστυχώς δεν είμαστε εμείς, αλλά αυτοί που διοικούν, οι μεγάλες εταιρείες δηλαδή. Όχι ο Παπαδήμος και η Μέρκελ παπαράκο.