Πολλά έχουν ειπωθεί και πολλά θα λεχθούν ακόμα για το ''περίεργο'' βράδυ
της 30ης προς 31η του Γενάρη.Το θέμα όμως είναι ότι όσοι γνωρίζουν την
πραγματική αλήθεια, είτε δεν την αποκαλύπτουν γιατί αυτό αποτελεί
παράβαση καθήκοντος (για τους στρατιωτικούς) είτε την πήραν μαζί τους
στον....άλλο κόσμο! Μ'αυτή τη δεύτερη κατηγορία θ'ασχοληθούμε κατά βάση
στην παρούσα δημοσίευση.
Αποτελεί ίσως την πιο σκοτεινή πτυχή μιας σειράς γεγονότων που ακολούθησαν το συμβάν των Ιμίων και που ποτέ κανένας δε θα μπορέσει ν'απαντήσει μετά βεβαιότητος για το τι πραγματικά συνέβη. Αναφέρομαι στο θάνατο όλων των Τούρκων κομμάντος που κλήθηκαν εκείνη τη νύχτα να υπερασπιστούν ξένο κομμάτι γης και που κατά πάσα πιθανότητα γάζωσαν το ελικόπτερο στο οποίο επέβαιναν οι 3 Έλληνες ήρωες. Οι διαδοχικοί αυτοί θάνατοι μόλις λίγα χρόνια μετά το περιστατικό των Ιμίων έχουν μείνει στην ιστορία ως ο ''χαμός της ομάδας Καρντάκ'' (Καρντάκ είναι η τουρκική ονομασία των βραχονησίδων των Ιμίων).
Στις 16 Φεβρουαρίου του 1998, 2 χρόνια περίπου μετά την εθνική για τους Τούρκους επιτυχία στο θέατρο επιχειρήσεων του Αιγαίου, το τουρκικό επιτελείο ετοιμάζεται για μία μεγάλης έκτασης στρατιωτική άσκηση στον κόλπο της Μαρμαρίδας με την ονομασία ''Yunus''. Το πρωί εκείνης της ημέρας απογειώνεται απ'το ναύσταθμο του Aksaz ένα στρατιωτικό ελικόπτερο τύπου Black Hawk S-70A μεταφέροντας 9 απ'τους 12 συνολικά Τούρκους κομμάντος που πήραν μέρος στην επιχείρηση το βράδυ των Ιμίων. Η ομάδα αυτή μάλιστα συμμετείχε στην άσκηση ως ομάδα-πρότυπο υπό τις διαταγές του ταγματάρχη καταδρομέα Ζεκί Σεν ο οποίος όμως εκείνη την περίοδο έλειπε από την μονάδα του καθώς είχε πάρε άδεια (κατά πόσον βέβαια αυτό ήταν τυχαίο αναλογιζόμενοι την κατάληξη αυτής της άσκησης για τους υπόλοιπους 9 κομμάντος δεν είμαστε σε θέση να το απαντήσουμε και ούτε θα είμαστε ποτέ) όπως και οι άλλοι 2 οι οποίοι είχαν αποσπαστεί σε άλλες θέσεις αλλά έπαιρναν μέρος στην διακλαδική άσκηση. Σύμφωνα με το επίσημο ανακοινωθέν του τουρκικού ΓΕΕΘΑ, το πλήρωμα του ελικοπτέρου θα προσπαθήσει να πραγματοποιήσει εκπαιδευτική αεραπόβαση αλλά λίγα λεπτά πριν την ολοκλήρωση της άσκησης θ'αρχίσει να χάνει απότομα ύψος με αποτέλεσμα να προσκρούσει στη θάλασσα και ν'ανατιναχθεί. Ανεπίσημες πληροφορίες κάνουν λόγο για έκρηξη του ελικοπτέρου στον αέρα σαν κάτι (π.χ κάποιο μαχητικό ή κάποιο αντιαρματικό όπλο) να το έβαλε την ώρα που πετούσε πάνω απ΄τη θαλάσσια περιοχή του κόλπου της Μαρμαρίδας. Αμέσως μετά τη συντριβή του black hawk απογειώνεται ένα άλλο ελικόπτερο τύπου Cougar με σκοπό τη διάσωση των όποιων επιζώντων και την περισυλλογή κάποιων τμημάτων του ελικοπτέρου που θα βοηθήσουν στην πραγματογνωμοσύνη. Ο τραγικός απολογισμός της συντριβής είναι ο θάνατος και των 9 τούρκων κομμάντος που επέβαιναν στο ελικόπτερο. Το δυσάρεστο για τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις συμβάν θάβεται απ'όλα τα εμπλεκόμενα μέρη, εφημερίδες, κανάλια, ακόμα και απ΄το γραφείο Τύπου του τουρκικού γενικού επιτελείου εθνικής άμυνας παρά το γεγονός ότι αυτοί οι 9 στρατιωτικοί ήταν εκείνοι που πριν λίγα χρόνια είχαν ''δοξάσει'' τη χώρα τους με τα ''κατορθώματά'' τους. Για όλους που είμαστε έξω απ'το χορό θα πλανάται πάντα ένα σημαντικό ερώτημα: άραγε επρόκειτο περί ατυχήματος ή ενός σαμποτάζ είτε απ'την τουρκική είτε απ'την ελληνική πλευρά με σκοπό την εξόντωση των αντρών αυτών που ανήκαν στην ελίτ των ενόπλων δυνάμεων της γείτονος;
Τον Απρίλη του 1998, μόλις 2 μήνες μετά την ''περίεργη'' συντριβή του ελικοπτέρου, 2 απ'τους 3 εναπομείναντες στη ζωή Τούρκους βατραχανθρώπους της νύχτας των Ιμίων χάνουν τη ζωή τους σε αυτοκινητιστικά δυστυχήματα με διαφορά 2 ημερών ο ένας απ'τον άλλο. Για άλλη μία φορά η είδηση των δύο αυτών θανάτων θα περάσει στα ψιλά γράμματα του τουρκικού Τύπου και οι λίγοι που ασχολήθηκαν με το ζήτημα θα κάνουν λόγο για σατανική σύμπτωση! Βέβαια, οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ δεν πείστηκαν ποτέ περί του σατανικού της συμπτώσεως και μιλούσαν για ''επιχείρηση σκούπα'' όλων των στρατιωτικών που εκείνο το βράδυ του Γενάρη του 96 αποβιβάστηκαν στη μικρή Ίμια. Ο μόνος πλέον που απέμενε ζωντανός ήταν ο αρχηγός της αποστολής, ταγματάρχης των τουρκικών καταδρομικών δυνάμεων και μέλος της μονάδας SAT, Ζεκί Σεν. Ο πολλάκις παρασημοφορημένος αξιωματικός των τουρκικών ειδικών δυνάμεων υπήρξε στέλεχος-υπόδειγμα, με πολλές διακρίσεις και μετάλλια στο ενεργητικό του. Όλα αυτά τα χρόνια, απ΄το 1996 έως και το 2003, τη χρονιά του θανάτου του, ο Ζεκί Σεν υπηρετούσε σε διάφορες μονάδες του τουρκικού στρατού μέχρι τον Δεκέμβρη του 2002 όταν και αποσπάστηκε μυστικά στη Γεωργία ως προσωπικό του ΟΗΕ. Τα ίχνη του λοιπόν είχαν χαθεί ώσπου το 2003 επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη. Στις 6 Μαΐου, σε ηλικία 34 ετών γιόρτασε τα γενέθλια του με την σύντροφό του και φίλους του σε γνωστό κλαμπ της Πόλης (το Layla) στην περιοχή του Ορτάκιοϊ (Ortakoy). Εκείνη τη νύχτα διανυκτερεύει στο ξενοδοχείο Ciragan Palace και την επομένη στις 3 και μισί περίπου το μεσημέρι βγαίνοντας από ένα φαστφουντάδικο στην πλατεία Ταξίμ δέχεται επίθεση με μαχαίρια από 3 νεαρούς οι οποίοι τον κατακρεούργησαν διαφεύγοντας εν συνεχεία στα στενά σοκάκια της Πόλης. Η τουρκική αστυνομία εξαπέλυσε ανθρωποκυνηγητό και κατάφερε να συλλάβει τους 3 δολοφόνους, τον 16χρονο Emrah Eraydın Arben, τον 17χρονο Hakan Sezikin και τον 24χρονο llhan Ozcan οι οποίοι οδηγούνται ενώπιον της δικαιοσύνης η οποία τους επιβάλλει ποινή φυλάκισης 4 ετών και 7 μηνών αναγνωρίζοντάς τους δύο ελαφρυντικά, εν πρώτοις την αμφιβολία των δικαστών ότι αυτοί διέπραξαν το έγκλημα (!) και εν δευτέροις το νεαρό της ηλικίας τους (οι 2 εκ των 3 φερόμενων ως δράστες ήταν ανήλικοι). Με τον θάνατο λοιπόν του Ζεκί Σεν κλείνει ένα αινιγματικό κεφάλαιο το οποίο ακούει στ'όνομα ''ομάδα Καρντάκ''.
Τα ερωτήματα που προέκυψαν και προκύπτουν ακόμα και σήμερα σχετικά μ'αυτούς τους θανάτους είναι πολλά και τα περισσότερα απ'αυτά ακόμα αναπάντητα. Θα προσπαθήσω να εκθέσω τα σημαντικότερα απ'αυτά και βάσει αυτών θα παρουσιάσω τα συμπεράσματά μου.
- Ήταν τυχαίοι όλοι αυτοί οι θάνατοι, οι περισσότεροι μάλιστα εξ αυτών σε σύντομο χρονικό διάστημα;
-Για ποιο λόγο αυτά τα περιστατικά αποσιωπήθηκαν τεχνηέντως απ'τον τουρκικό Τύπο όταν πρόκειται κατά την κοινή τους γνώμη για τους ''ήρωες'' των Ιμίων;
-Η πρόσκρουση του black hawk στη θάλασσα του κόλπου της Μαρμαρίδας ήταν ατύχημα όπως της αποδόθηκε ή ένα σαμποτάζ; Και αν υπήρξε σαμποτάζ από ποια πλευρά; Την ελληνική, ως μία πράξη αντεκδίκησης για το θάνατο των Καραθανάση, Βλαχάκου, Γιαλοψού ή την τουρκική με απώτερο στόχο να ''κλείσουν'' κάποια στόματα που ήξεραν πολλά και αν μιλούσαν θα προκαλούσαν πολλά προβλήματα στο πολιτικό και στρατιωτικό κατεστημένο της γειτονικής χώρας;
Το μόνο ασφαλές συμπέρασμα το οποίο εξάγεται είναι ότι ποτέ δε θα μπορέσουμε ν'απαντήσουμε μετά βεβαιότητος στα παραπάνω ερωτήματα παρά μόνο να προβούμε σε υποθέσεις και εικασίες. Κάποιοι παραδέχονται ότι όλοι αυτοί οι θάνατοι ήταν ''δουλειά'' της ΕΥΠ η οποία κατόπιν άνωθεν εντολών θέλησε για λόγους εκδίκησης να βγάλει απ΄τη μέση τους κατά πάσα πιθανότητα φυσικούς αυτουργούς της δολοφονίας των 3 Ελλήνων ηρώων. Άλλοι υπερθεματίζουν στο αντίθετο, λέγοντας πως όλο αυτό αποτελεί έργο της ΜΙΤ (τούρκικη υπηρεσία πληροφοριών) η οποία μ'αυτό τον τρόπο σιγουρεύτηκε ότι ποτέ (τουλάχιστον απ'την τουρκική πλευρά) δε θα μαθευτεί τίποτα για το σχέδιο των Τούρκων για δημιουργία γκρίζων ζωνών στο Αιγαίο.
Κλείνοντας την παρούσα δημοσίευση, κλείνω το θέμα Ίμια και γκρίζες ζώνες. Πάντοτε μου προξενούσε περιέργεια για το τι πραγματικά έγινε εκείνη τη νύχτα και παράλληλα θυμό και οργή τόσο για τον άδικο χαμό των τριών παλικαριών όσο και για το ξεβράκωμα, την υποχωρητικότητα, τον δοσιλογισμό και την ηττοπάθεια της ελληνικής πολιτικής σκηνής συλλήβδην.
ΥΓ.1 Προς επίρρωσιν των προαναφερθέντων, ρίξτε μια ματιά στο παρακάτω βιντεάκι και τα σχόλια δικά σας....
http://www.youtube.com/watch?v=a4ihE3FAKwA&feature=related
Αποτελεί ίσως την πιο σκοτεινή πτυχή μιας σειράς γεγονότων που ακολούθησαν το συμβάν των Ιμίων και που ποτέ κανένας δε θα μπορέσει ν'απαντήσει μετά βεβαιότητος για το τι πραγματικά συνέβη. Αναφέρομαι στο θάνατο όλων των Τούρκων κομμάντος που κλήθηκαν εκείνη τη νύχτα να υπερασπιστούν ξένο κομμάτι γης και που κατά πάσα πιθανότητα γάζωσαν το ελικόπτερο στο οποίο επέβαιναν οι 3 Έλληνες ήρωες. Οι διαδοχικοί αυτοί θάνατοι μόλις λίγα χρόνια μετά το περιστατικό των Ιμίων έχουν μείνει στην ιστορία ως ο ''χαμός της ομάδας Καρντάκ'' (Καρντάκ είναι η τουρκική ονομασία των βραχονησίδων των Ιμίων).
Στις 16 Φεβρουαρίου του 1998, 2 χρόνια περίπου μετά την εθνική για τους Τούρκους επιτυχία στο θέατρο επιχειρήσεων του Αιγαίου, το τουρκικό επιτελείο ετοιμάζεται για μία μεγάλης έκτασης στρατιωτική άσκηση στον κόλπο της Μαρμαρίδας με την ονομασία ''Yunus''. Το πρωί εκείνης της ημέρας απογειώνεται απ'το ναύσταθμο του Aksaz ένα στρατιωτικό ελικόπτερο τύπου Black Hawk S-70A μεταφέροντας 9 απ'τους 12 συνολικά Τούρκους κομμάντος που πήραν μέρος στην επιχείρηση το βράδυ των Ιμίων. Η ομάδα αυτή μάλιστα συμμετείχε στην άσκηση ως ομάδα-πρότυπο υπό τις διαταγές του ταγματάρχη καταδρομέα Ζεκί Σεν ο οποίος όμως εκείνη την περίοδο έλειπε από την μονάδα του καθώς είχε πάρε άδεια (κατά πόσον βέβαια αυτό ήταν τυχαίο αναλογιζόμενοι την κατάληξη αυτής της άσκησης για τους υπόλοιπους 9 κομμάντος δεν είμαστε σε θέση να το απαντήσουμε και ούτε θα είμαστε ποτέ) όπως και οι άλλοι 2 οι οποίοι είχαν αποσπαστεί σε άλλες θέσεις αλλά έπαιρναν μέρος στην διακλαδική άσκηση. Σύμφωνα με το επίσημο ανακοινωθέν του τουρκικού ΓΕΕΘΑ, το πλήρωμα του ελικοπτέρου θα προσπαθήσει να πραγματοποιήσει εκπαιδευτική αεραπόβαση αλλά λίγα λεπτά πριν την ολοκλήρωση της άσκησης θ'αρχίσει να χάνει απότομα ύψος με αποτέλεσμα να προσκρούσει στη θάλασσα και ν'ανατιναχθεί. Ανεπίσημες πληροφορίες κάνουν λόγο για έκρηξη του ελικοπτέρου στον αέρα σαν κάτι (π.χ κάποιο μαχητικό ή κάποιο αντιαρματικό όπλο) να το έβαλε την ώρα που πετούσε πάνω απ΄τη θαλάσσια περιοχή του κόλπου της Μαρμαρίδας. Αμέσως μετά τη συντριβή του black hawk απογειώνεται ένα άλλο ελικόπτερο τύπου Cougar με σκοπό τη διάσωση των όποιων επιζώντων και την περισυλλογή κάποιων τμημάτων του ελικοπτέρου που θα βοηθήσουν στην πραγματογνωμοσύνη. Ο τραγικός απολογισμός της συντριβής είναι ο θάνατος και των 9 τούρκων κομμάντος που επέβαιναν στο ελικόπτερο. Το δυσάρεστο για τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις συμβάν θάβεται απ'όλα τα εμπλεκόμενα μέρη, εφημερίδες, κανάλια, ακόμα και απ΄το γραφείο Τύπου του τουρκικού γενικού επιτελείου εθνικής άμυνας παρά το γεγονός ότι αυτοί οι 9 στρατιωτικοί ήταν εκείνοι που πριν λίγα χρόνια είχαν ''δοξάσει'' τη χώρα τους με τα ''κατορθώματά'' τους. Για όλους που είμαστε έξω απ'το χορό θα πλανάται πάντα ένα σημαντικό ερώτημα: άραγε επρόκειτο περί ατυχήματος ή ενός σαμποτάζ είτε απ'την τουρκική είτε απ'την ελληνική πλευρά με σκοπό την εξόντωση των αντρών αυτών που ανήκαν στην ελίτ των ενόπλων δυνάμεων της γείτονος;
Τον Απρίλη του 1998, μόλις 2 μήνες μετά την ''περίεργη'' συντριβή του ελικοπτέρου, 2 απ'τους 3 εναπομείναντες στη ζωή Τούρκους βατραχανθρώπους της νύχτας των Ιμίων χάνουν τη ζωή τους σε αυτοκινητιστικά δυστυχήματα με διαφορά 2 ημερών ο ένας απ'τον άλλο. Για άλλη μία φορά η είδηση των δύο αυτών θανάτων θα περάσει στα ψιλά γράμματα του τουρκικού Τύπου και οι λίγοι που ασχολήθηκαν με το ζήτημα θα κάνουν λόγο για σατανική σύμπτωση! Βέβαια, οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ δεν πείστηκαν ποτέ περί του σατανικού της συμπτώσεως και μιλούσαν για ''επιχείρηση σκούπα'' όλων των στρατιωτικών που εκείνο το βράδυ του Γενάρη του 96 αποβιβάστηκαν στη μικρή Ίμια. Ο μόνος πλέον που απέμενε ζωντανός ήταν ο αρχηγός της αποστολής, ταγματάρχης των τουρκικών καταδρομικών δυνάμεων και μέλος της μονάδας SAT, Ζεκί Σεν. Ο πολλάκις παρασημοφορημένος αξιωματικός των τουρκικών ειδικών δυνάμεων υπήρξε στέλεχος-υπόδειγμα, με πολλές διακρίσεις και μετάλλια στο ενεργητικό του. Όλα αυτά τα χρόνια, απ΄το 1996 έως και το 2003, τη χρονιά του θανάτου του, ο Ζεκί Σεν υπηρετούσε σε διάφορες μονάδες του τουρκικού στρατού μέχρι τον Δεκέμβρη του 2002 όταν και αποσπάστηκε μυστικά στη Γεωργία ως προσωπικό του ΟΗΕ. Τα ίχνη του λοιπόν είχαν χαθεί ώσπου το 2003 επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη. Στις 6 Μαΐου, σε ηλικία 34 ετών γιόρτασε τα γενέθλια του με την σύντροφό του και φίλους του σε γνωστό κλαμπ της Πόλης (το Layla) στην περιοχή του Ορτάκιοϊ (Ortakoy). Εκείνη τη νύχτα διανυκτερεύει στο ξενοδοχείο Ciragan Palace και την επομένη στις 3 και μισί περίπου το μεσημέρι βγαίνοντας από ένα φαστφουντάδικο στην πλατεία Ταξίμ δέχεται επίθεση με μαχαίρια από 3 νεαρούς οι οποίοι τον κατακρεούργησαν διαφεύγοντας εν συνεχεία στα στενά σοκάκια της Πόλης. Η τουρκική αστυνομία εξαπέλυσε ανθρωποκυνηγητό και κατάφερε να συλλάβει τους 3 δολοφόνους, τον 16χρονο Emrah Eraydın Arben, τον 17χρονο Hakan Sezikin και τον 24χρονο llhan Ozcan οι οποίοι οδηγούνται ενώπιον της δικαιοσύνης η οποία τους επιβάλλει ποινή φυλάκισης 4 ετών και 7 μηνών αναγνωρίζοντάς τους δύο ελαφρυντικά, εν πρώτοις την αμφιβολία των δικαστών ότι αυτοί διέπραξαν το έγκλημα (!) και εν δευτέροις το νεαρό της ηλικίας τους (οι 2 εκ των 3 φερόμενων ως δράστες ήταν ανήλικοι). Με τον θάνατο λοιπόν του Ζεκί Σεν κλείνει ένα αινιγματικό κεφάλαιο το οποίο ακούει στ'όνομα ''ομάδα Καρντάκ''.
Τα ερωτήματα που προέκυψαν και προκύπτουν ακόμα και σήμερα σχετικά μ'αυτούς τους θανάτους είναι πολλά και τα περισσότερα απ'αυτά ακόμα αναπάντητα. Θα προσπαθήσω να εκθέσω τα σημαντικότερα απ'αυτά και βάσει αυτών θα παρουσιάσω τα συμπεράσματά μου.
- Ήταν τυχαίοι όλοι αυτοί οι θάνατοι, οι περισσότεροι μάλιστα εξ αυτών σε σύντομο χρονικό διάστημα;
-Για ποιο λόγο αυτά τα περιστατικά αποσιωπήθηκαν τεχνηέντως απ'τον τουρκικό Τύπο όταν πρόκειται κατά την κοινή τους γνώμη για τους ''ήρωες'' των Ιμίων;
-Η πρόσκρουση του black hawk στη θάλασσα του κόλπου της Μαρμαρίδας ήταν ατύχημα όπως της αποδόθηκε ή ένα σαμποτάζ; Και αν υπήρξε σαμποτάζ από ποια πλευρά; Την ελληνική, ως μία πράξη αντεκδίκησης για το θάνατο των Καραθανάση, Βλαχάκου, Γιαλοψού ή την τουρκική με απώτερο στόχο να ''κλείσουν'' κάποια στόματα που ήξεραν πολλά και αν μιλούσαν θα προκαλούσαν πολλά προβλήματα στο πολιτικό και στρατιωτικό κατεστημένο της γειτονικής χώρας;
Το μόνο ασφαλές συμπέρασμα το οποίο εξάγεται είναι ότι ποτέ δε θα μπορέσουμε ν'απαντήσουμε μετά βεβαιότητος στα παραπάνω ερωτήματα παρά μόνο να προβούμε σε υποθέσεις και εικασίες. Κάποιοι παραδέχονται ότι όλοι αυτοί οι θάνατοι ήταν ''δουλειά'' της ΕΥΠ η οποία κατόπιν άνωθεν εντολών θέλησε για λόγους εκδίκησης να βγάλει απ΄τη μέση τους κατά πάσα πιθανότητα φυσικούς αυτουργούς της δολοφονίας των 3 Ελλήνων ηρώων. Άλλοι υπερθεματίζουν στο αντίθετο, λέγοντας πως όλο αυτό αποτελεί έργο της ΜΙΤ (τούρκικη υπηρεσία πληροφοριών) η οποία μ'αυτό τον τρόπο σιγουρεύτηκε ότι ποτέ (τουλάχιστον απ'την τουρκική πλευρά) δε θα μαθευτεί τίποτα για το σχέδιο των Τούρκων για δημιουργία γκρίζων ζωνών στο Αιγαίο.
Κλείνοντας την παρούσα δημοσίευση, κλείνω το θέμα Ίμια και γκρίζες ζώνες. Πάντοτε μου προξενούσε περιέργεια για το τι πραγματικά έγινε εκείνη τη νύχτα και παράλληλα θυμό και οργή τόσο για τον άδικο χαμό των τριών παλικαριών όσο και για το ξεβράκωμα, την υποχωρητικότητα, τον δοσιλογισμό και την ηττοπάθεια της ελληνικής πολιτικής σκηνής συλλήβδην.
ΥΓ.1 Προς επίρρωσιν των προαναφερθέντων, ρίξτε μια ματιά στο παρακάτω βιντεάκι και τα σχόλια δικά σας....
http://www.youtube.com/watch?v=a4ihE3FAKwA&feature=related
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου