Αλήθεια, τελικά για να μπορέσει κανείς να κάνει ένα παιδί ευτυχισμένο και κατα συνέπεια εναν ισσοροπήμενο ψυχικά ενήλικα, χρειάζεται να γνωρίζει απο ψυχολογία; Η τηλεόραση, τα περιοδικά, οι συζητήσεις ανάμεσα στους γονείς έχουν συνεχώς ως θέμα τους συμβουλές και έξυπνες ιδέες για το πώς πρέπει να συμπεριφερθεί κανείς σε ένα παιδί ή έναν έφηβο. Πόσο χρήσιμα είναι τελικά όλα αυτά; Μήπως οι γονείς έχουν φύγει τελικά απο την ουσία; Από τη στιγμή που ένα παιδί πηγαίνει στο σχολείο οι γονείς πρσπαθούν να το κάνουν να καταλάβει τη σημασία της μόρφωσης και πολύ καλά κάνουν. Το επόμενο στάδιο είναι να κάνουν την εγγραφή του παιδιού τους στο πλησιέστερο φροντιστήριο ξένων γλωσσών.
Και επίσης πολύ καλά κάνουν. Τι γίνεται όμως όταν το παιδί αρχίζει να χάνει την παιδικότητα του; Τι γίνεται όταν το παιδί ξαφνικά βρίσκεται φορτωμένο με τόσες υποχρεώσεις που δεν του αφήνουν καν χρόνο νά 'ναι ο εαυτός του; Οι γονείς προσπαθούν να εφοδιάσουν το παίδι τους με χρήσιμα πτυχία. Όταν πια έρχεται η ώρα του Γυμνασίου και του Λυκείου η διαδρομή σχολείο-φροντιστήριο-ξένες γλώσσες-υπολογιστές και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο είναι αναπόφευκτη. Τι κίνητρο δίνουν όμως στο παιδί ώστε να μπορέσει ν' ανταπέξελθει σε όλα αυτά; Και τελικά όλα αυτά μπορούν να δημιουργήσουν έναν ολοκληρωμένο άνθρωπο στο μέλλον; Οι λέξεις που χρησιμοποιούν οι γονείς ειναι "χρήμα" και "κοινωνική καταξίωση".. Έτσι το κάθε παιδί και ο κάθε έφηβος καλείται ν' αποστηθίζει καθημερινά αράδες απο σχολικά βιβλία,να παπαγαλίζει και στο τέλος να πνίγεται απο τον όγκο των πληροφορίων και να μην μπορεί να νιώσει δημιουργικός... Η παιδεία αγαπητοί γόνεις και εκπαιδευτικοί δεν κρύβεται μόνο μέσα στην ύλη των σχολικών βιβλίων! Και είναι κάτι πέρα απο την εισαγωγή ενός παιδιού σ' ένα Πανεπιστήμιο η ένα ΤΕΙ... Θα πρέπει κανέις να του την εμφύσησει απο μικρή ηλικία. Έτσι θ'αγαπήσει τη γνώση. Την πραγματική γνώση και οχι τη στείρα γνώση που προσφέρει το σχολείο ή το φροντιστήριο. Πώς είναι δυνατόν κύριε αν δεν έχεις πάει το παιδί σου σε μία επίσκεψη εκπαιδευτικού χαρακτήρα όπως σε ένα μουσείο ή ένα θέατρο, αν δεν του έχεις δέιξει το δρόμο της αγάπης προς τη γνώση μέσα απο ένα εξωσχολικό βιβλίο και αν δεν το έχεις φέρει σε επαφή με τις δεξιότητες του μέσα απο τις διάφορες μορφές τέχνης, ν' αγαπήσει τη γνώση, τη μόρφωση και την πνευματική καλλιέργεια;; Μήν αναρρωτιέστε άλλο γιατι οι έφηβοι βαριούνται ν'αποστηθίζουν αράδες.... Μην αναρρωτιέστε γιατί η κοινωνία μας έχει διαφθαρεί τελείως όταν εσείς τους αναγκάζετε να παπαγαλίζουν για να βγάλουν λεφτά στο μέλλον και όταν για να τους κάνετε καλύτερα παπαγαλάκια τους τάζετε πάλι λεφτά, δώρα και κινητά τηλέφωνα. Και προς θεού πάψτε ν'ακούτε τον κάθε ψυχολόγο στην τηλεόραση προσπαθώντας να μαντέψετε τι απασχολεί το παιδί σας. Απλά ρωτήστε το! Θα σας πάρει λιγότερο χρόνο...
Και επίσης πολύ καλά κάνουν. Τι γίνεται όμως όταν το παιδί αρχίζει να χάνει την παιδικότητα του; Τι γίνεται όταν το παιδί ξαφνικά βρίσκεται φορτωμένο με τόσες υποχρεώσεις που δεν του αφήνουν καν χρόνο νά 'ναι ο εαυτός του; Οι γονείς προσπαθούν να εφοδιάσουν το παίδι τους με χρήσιμα πτυχία. Όταν πια έρχεται η ώρα του Γυμνασίου και του Λυκείου η διαδρομή σχολείο-φροντιστήριο-ξένες γλώσσες-υπολογιστές και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο είναι αναπόφευκτη. Τι κίνητρο δίνουν όμως στο παιδί ώστε να μπορέσει ν' ανταπέξελθει σε όλα αυτά; Και τελικά όλα αυτά μπορούν να δημιουργήσουν έναν ολοκληρωμένο άνθρωπο στο μέλλον; Οι λέξεις που χρησιμοποιούν οι γονείς ειναι "χρήμα" και "κοινωνική καταξίωση".. Έτσι το κάθε παιδί και ο κάθε έφηβος καλείται ν' αποστηθίζει καθημερινά αράδες απο σχολικά βιβλία,να παπαγαλίζει και στο τέλος να πνίγεται απο τον όγκο των πληροφορίων και να μην μπορεί να νιώσει δημιουργικός... Η παιδεία αγαπητοί γόνεις και εκπαιδευτικοί δεν κρύβεται μόνο μέσα στην ύλη των σχολικών βιβλίων! Και είναι κάτι πέρα απο την εισαγωγή ενός παιδιού σ' ένα Πανεπιστήμιο η ένα ΤΕΙ... Θα πρέπει κανέις να του την εμφύσησει απο μικρή ηλικία. Έτσι θ'αγαπήσει τη γνώση. Την πραγματική γνώση και οχι τη στείρα γνώση που προσφέρει το σχολείο ή το φροντιστήριο. Πώς είναι δυνατόν κύριε αν δεν έχεις πάει το παιδί σου σε μία επίσκεψη εκπαιδευτικού χαρακτήρα όπως σε ένα μουσείο ή ένα θέατρο, αν δεν του έχεις δέιξει το δρόμο της αγάπης προς τη γνώση μέσα απο ένα εξωσχολικό βιβλίο και αν δεν το έχεις φέρει σε επαφή με τις δεξιότητες του μέσα απο τις διάφορες μορφές τέχνης, ν' αγαπήσει τη γνώση, τη μόρφωση και την πνευματική καλλιέργεια;; Μήν αναρρωτιέστε άλλο γιατι οι έφηβοι βαριούνται ν'αποστηθίζουν αράδες.... Μην αναρρωτιέστε γιατί η κοινωνία μας έχει διαφθαρεί τελείως όταν εσείς τους αναγκάζετε να παπαγαλίζουν για να βγάλουν λεφτά στο μέλλον και όταν για να τους κάνετε καλύτερα παπαγαλάκια τους τάζετε πάλι λεφτά, δώρα και κινητά τηλέφωνα. Και προς θεού πάψτε ν'ακούτε τον κάθε ψυχολόγο στην τηλεόραση προσπαθώντας να μαντέψετε τι απασχολεί το παιδί σας. Απλά ρωτήστε το! Θα σας πάρει λιγότερο χρόνο...
Ειλικρινά, δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο μαζί σου...
ΑπάντησηΔιαγραφή