Σ' αυτές τις εκλογές κέρδισε ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος, ο Μιχελάκης, ο
Άδωνις, ο Βορίδης, ο Καραμανλής, ο Παπακωνσταντίνου, ο Παπανδρέου, ο
Ραγκούσης, η Διαμαντοπούλου, ο Παπαδήμος, ο Σημίτης, η Λαγκάρντ, η
Μέρκελ, ο Σόϊμπλε, η Τρέμη, ο Πρετεντέρης, ο Καψής, ο Σρόϊτερ, ο
Παπαχελάς, ο φόβος, η δουλικότητα, η ηττοπάθεια, ο Μυτιληναίος, ο
Μπόμπολας, ο Λαμπράκης, ο Βαρδινογιάννης, ο Λάτσης, ο Σάλας, ο Προβόπουλος,
ο Τρισέ, ο Βαν Ρομπούι, το ψέμμα,
η διαφθορά, τα σκάνδαλα, οι μίζες, η καταπάτηση των δημοκρατικών θεσμών και των εργασιακών δικαιωμάτων, οι τράπεζες, ο Σόρος, ο Ρόκφέλερ, ο Ρόθτσιλντ, η Γκόλντμαν Σακς, οι οίκοι αξιολόγησης, η άγνοια, η αμορφωσιά, η αδιαφορία, ο ωχαδερφισμός! Και ποιος έχασε; Θα το δείτε πολύ σύντομα...... Φάνηκε ότι οι Έλληνες δε βάζουν μυαλό, τους πηδάνε και θέλουν κι άλλο!! Πάσχουν από πολιτικό μαζοχισμό!!! Εγώ τι σας φταίω όμως ρε μ%^&*$ να λούζομαι τις αποφάσεις αυτών που ψηφίζετε και ξαναψηφίζετε;; Που βγάλατε πάλι 42% τους κλέφτες των ονείρων μου;;; Σας σιχάθηκα πλέον!!! Σιχάθηκα αυτή την Ελλάδα της λαμογιάς και της κλεψιάς!!!! Οι σκέψεις μου να την κάνω για εξωτερικό έγιναν πιο έντονες από σήμερα γιατί δε βλέπω παρά ελάχιστους να νοιάζονται πραγματικά για τούτο εδώ τον τόπο, όλοι περιμένουν κάποιους "σωτήρες" μπλε, πράσινης, κόκκινης, μαύρης και πορτοκαλί απόχρωσης να τους σώσουν!! Άντε γεια σου Ελληνάρα που σε νοιάζει μόνο πως θα περνάς καλά, πως θα πίνεις καφέδες, πως θα την αράζεις περιμένοντας από κάποιον άλλο να σου λύσει τα προβλήματα, πως θα γλεντάς στα μπουζούκια και στα κλαμπ, πως θα πουλάς μούρη, αλλά παρόλα αυτά καίγεσαι να σώσεις την "εθνική κυριαρχία" της πατρίδας την οποία έχεις ξεπουλήσει εδώ και 40 χρόνια που κοιμάσαι!!!
Υ.Γ. Επειδή πάντα όταν είμαι στεναχωρημένος και θυμωμένος καταφεύγω στην ποίηση που είναι το λιμάνι της ψυχής παραθέτω το συγκεκριμένο αριστούργημα του Σεφέρη που με εκφράζει απόλυτα αυτή την στιγμη...
Ὅπου καὶ νὰ ταξιδέψω ἡ Ἑλλάδα μὲ πληγώνει
Στὸ Πήλιο μέσα στὶς καστανιὲς τὸ πουκάμισο τοῦ Κενταύρου
γλιστροῦσε μέσα στὰ φύλλα γιὰ νὰ τυλιχτεῖ στὸ κορμί μου
καθὼς ἀνέβαινα τὴν ἀνηφόρα κι ἡ θάλασσα μ᾿ ἀκολουθοῦσε
ἀνεβαίνοντας κι αὐτὴ σὰν τὸν ὑδράργυρο θερμομέτρου
ὡς ποὺ νὰ βροῦμε τὰ νερὰ τοῦ βουνοῦ.
Στὴ Σαντορίνη ἀγγίζοντας νησιὰ ποὺ βουλιάζαν
ἀκούγοντας νὰ παίζει ἕνα σουραύλι κάπου στὶς ἀλαφρόπετρες
μοῦ κάρφωσε τὸ χέρι στὴν κουπαστὴ
μιὰ σαΐτα τιναγμένη ξαφνικὰ
ἀπὸ τὰ πέρατα μιᾶς νιότης βασιλεμένης.
Στὶς Μυκῆνες σήκωσα τὶς μεγάλες πέτρες καὶ τοὺς θησαυροὺς τῶν Ἀτρειδῶν
καὶ πλάγιασα μαζί τους στὸ ξενοδοχεῖο τῆς «Ὡραίας Ἑλένης τοῦ Μενελάου»
χάθηκαν μόνο τὴν αὐγὴ ποὺ λάλησε ἡ Κασσάντρα
μ᾿ ἕναν κόκορα κρεμασμένο στὸ μαῦρο λαιμό της.
Στὶς Σπέτσες στὸν Πόρο καὶ στὴ Μύκονο
μὲ χτίκιασαν οἱ βαρκαρόλες.
Τί θέλουν ὅλοι αὐτοὶ ποὺ λένε
πὼς βρίσκουνται στὴν Ἀθήνα ἢ στὸν Πειραιά;
Ὁ ἕνας ἔρχεται ἀπὸ Σαλαμίνα καὶ ρωτάει τὸν ἄλλο μήπως «ἔρχεται ἐξ Ὁμονοίας»
«Ὄχι ἔρχομαι ἐκ Συντάγματος» ἀπαντᾶ κι εἶν᾿ εὐχαριστημένος
«βρῆκα τὸ Γιάννη καὶ μὲ κέρασε ἕνα παγωτό».
Στὸ μεταξὺ ἡ Ἑλλάδα ταξιδεύει
δὲν ξέρουμε τὴν πίκρα τοῦ λιμανιοῦ σὰν ταξιδεύουν ὅλα τὰ καράβια
περιγελᾶμε ἐκείνους ποὺ τὴ νιώθουν.
Παράξενος κόσμος ποὺ λέει πὼς βρίσκεται στὴν Ἀττικὴ
καὶ δὲ βρίσκεται πουθενὰ
ἀγοράζουν κουφέτα γιὰ νὰ παντρευτοῦνε
κρατοῦν «σωσίτριχα» φωτογραφίζουνται
ὁ ἄνθρωπος ποὺ εἶδα σήμερα καθισμένος σ᾿ ἕνα φόντο μὲ πιτσούνια καὶ μὲ λουλούδια
δέχουνταν τὸ χέρι τοῦ γέρο φωτογράφου νὰ τοῦ στρώνει τὶς ρυτίδες
ποὺ εἶχαν ἀφήσει στὸ πρόσωπό του
ὅλα τὰ πετεινὰ τ᾿ οὐρανοῦ.
Στὸ μεταξὺ ἡ Ἑλλάδα ταξιδεύει ὁλοένα ταξιδεύει
κι ἂν «ὁρῶμεν ἀνθοῦν πέλαγος Αἰγαῖον νεκροῖς»
εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ θέλησαν νὰ πιάσουν τὸ μεγάλο καράβι μὲ τὸ κολύμπι
ἐκεῖνοι ποὺ βαρέθηκαν νὰ περιμένουν τὰ καράβια ποὺ δὲν μποροῦν νὰ κινήσουν
τὴν ΕΛΣΗ τὴ ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ τὸν ΑΜΒΡΑΚΙΚΟ.
Σφυρίζουν τὰ καράβια τώρα ποὺ βραδιάζει στὸν Πειραιὰ
σφυρίζουν ὁλοένα σφυρίζουν μὰ δὲν κουνιέται κανένας ἀργάτης
καμμιὰ ἁλυσίδα δὲν ἔλαμψε βρεμένη στὸ στερνὸ φῶς ποὺ βασιλεύει
ὁ καπετάνιος μένει μαρμαρωμένος μὲς στ᾿ ἄσπρα καὶ στὰ χρυσά.
Ὅπου καὶ νὰ ταξιδέψω ἡ Ἑλλάδα μὲ πληγώνει
παραπετάσματα βουνῶν ἀρχιπέλαγα γυμνοὶ γρανίτες...
τὸ καράβι ποὺ ταξιδεύει τὸ λένε ΑΓΩΝΙΑ 937.
η διαφθορά, τα σκάνδαλα, οι μίζες, η καταπάτηση των δημοκρατικών θεσμών και των εργασιακών δικαιωμάτων, οι τράπεζες, ο Σόρος, ο Ρόκφέλερ, ο Ρόθτσιλντ, η Γκόλντμαν Σακς, οι οίκοι αξιολόγησης, η άγνοια, η αμορφωσιά, η αδιαφορία, ο ωχαδερφισμός! Και ποιος έχασε; Θα το δείτε πολύ σύντομα...... Φάνηκε ότι οι Έλληνες δε βάζουν μυαλό, τους πηδάνε και θέλουν κι άλλο!! Πάσχουν από πολιτικό μαζοχισμό!!! Εγώ τι σας φταίω όμως ρε μ%^&*$ να λούζομαι τις αποφάσεις αυτών που ψηφίζετε και ξαναψηφίζετε;; Που βγάλατε πάλι 42% τους κλέφτες των ονείρων μου;;; Σας σιχάθηκα πλέον!!! Σιχάθηκα αυτή την Ελλάδα της λαμογιάς και της κλεψιάς!!!! Οι σκέψεις μου να την κάνω για εξωτερικό έγιναν πιο έντονες από σήμερα γιατί δε βλέπω παρά ελάχιστους να νοιάζονται πραγματικά για τούτο εδώ τον τόπο, όλοι περιμένουν κάποιους "σωτήρες" μπλε, πράσινης, κόκκινης, μαύρης και πορτοκαλί απόχρωσης να τους σώσουν!! Άντε γεια σου Ελληνάρα που σε νοιάζει μόνο πως θα περνάς καλά, πως θα πίνεις καφέδες, πως θα την αράζεις περιμένοντας από κάποιον άλλο να σου λύσει τα προβλήματα, πως θα γλεντάς στα μπουζούκια και στα κλαμπ, πως θα πουλάς μούρη, αλλά παρόλα αυτά καίγεσαι να σώσεις την "εθνική κυριαρχία" της πατρίδας την οποία έχεις ξεπουλήσει εδώ και 40 χρόνια που κοιμάσαι!!!
Υ.Γ. Επειδή πάντα όταν είμαι στεναχωρημένος και θυμωμένος καταφεύγω στην ποίηση που είναι το λιμάνι της ψυχής παραθέτω το συγκεκριμένο αριστούργημα του Σεφέρη που με εκφράζει απόλυτα αυτή την στιγμη...
Ὅπου καὶ νὰ ταξιδέψω ἡ Ἑλλάδα μὲ πληγώνει
Στὸ Πήλιο μέσα στὶς καστανιὲς τὸ πουκάμισο τοῦ Κενταύρου
γλιστροῦσε μέσα στὰ φύλλα γιὰ νὰ τυλιχτεῖ στὸ κορμί μου
καθὼς ἀνέβαινα τὴν ἀνηφόρα κι ἡ θάλασσα μ᾿ ἀκολουθοῦσε
ἀνεβαίνοντας κι αὐτὴ σὰν τὸν ὑδράργυρο θερμομέτρου
ὡς ποὺ νὰ βροῦμε τὰ νερὰ τοῦ βουνοῦ.
Στὴ Σαντορίνη ἀγγίζοντας νησιὰ ποὺ βουλιάζαν
ἀκούγοντας νὰ παίζει ἕνα σουραύλι κάπου στὶς ἀλαφρόπετρες
μοῦ κάρφωσε τὸ χέρι στὴν κουπαστὴ
μιὰ σαΐτα τιναγμένη ξαφνικὰ
ἀπὸ τὰ πέρατα μιᾶς νιότης βασιλεμένης.
Στὶς Μυκῆνες σήκωσα τὶς μεγάλες πέτρες καὶ τοὺς θησαυροὺς τῶν Ἀτρειδῶν
καὶ πλάγιασα μαζί τους στὸ ξενοδοχεῖο τῆς «Ὡραίας Ἑλένης τοῦ Μενελάου»
χάθηκαν μόνο τὴν αὐγὴ ποὺ λάλησε ἡ Κασσάντρα
μ᾿ ἕναν κόκορα κρεμασμένο στὸ μαῦρο λαιμό της.
Στὶς Σπέτσες στὸν Πόρο καὶ στὴ Μύκονο
μὲ χτίκιασαν οἱ βαρκαρόλες.
Τί θέλουν ὅλοι αὐτοὶ ποὺ λένε
πὼς βρίσκουνται στὴν Ἀθήνα ἢ στὸν Πειραιά;
Ὁ ἕνας ἔρχεται ἀπὸ Σαλαμίνα καὶ ρωτάει τὸν ἄλλο μήπως «ἔρχεται ἐξ Ὁμονοίας»
«Ὄχι ἔρχομαι ἐκ Συντάγματος» ἀπαντᾶ κι εἶν᾿ εὐχαριστημένος
«βρῆκα τὸ Γιάννη καὶ μὲ κέρασε ἕνα παγωτό».
Στὸ μεταξὺ ἡ Ἑλλάδα ταξιδεύει
δὲν ξέρουμε τὴν πίκρα τοῦ λιμανιοῦ σὰν ταξιδεύουν ὅλα τὰ καράβια
περιγελᾶμε ἐκείνους ποὺ τὴ νιώθουν.
Παράξενος κόσμος ποὺ λέει πὼς βρίσκεται στὴν Ἀττικὴ
καὶ δὲ βρίσκεται πουθενὰ
ἀγοράζουν κουφέτα γιὰ νὰ παντρευτοῦνε
κρατοῦν «σωσίτριχα» φωτογραφίζουνται
ὁ ἄνθρωπος ποὺ εἶδα σήμερα καθισμένος σ᾿ ἕνα φόντο μὲ πιτσούνια καὶ μὲ λουλούδια
δέχουνταν τὸ χέρι τοῦ γέρο φωτογράφου νὰ τοῦ στρώνει τὶς ρυτίδες
ποὺ εἶχαν ἀφήσει στὸ πρόσωπό του
ὅλα τὰ πετεινὰ τ᾿ οὐρανοῦ.
Στὸ μεταξὺ ἡ Ἑλλάδα ταξιδεύει ὁλοένα ταξιδεύει
κι ἂν «ὁρῶμεν ἀνθοῦν πέλαγος Αἰγαῖον νεκροῖς»
εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ θέλησαν νὰ πιάσουν τὸ μεγάλο καράβι μὲ τὸ κολύμπι
ἐκεῖνοι ποὺ βαρέθηκαν νὰ περιμένουν τὰ καράβια ποὺ δὲν μποροῦν νὰ κινήσουν
τὴν ΕΛΣΗ τὴ ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ τὸν ΑΜΒΡΑΚΙΚΟ.
Σφυρίζουν τὰ καράβια τώρα ποὺ βραδιάζει στὸν Πειραιὰ
σφυρίζουν ὁλοένα σφυρίζουν μὰ δὲν κουνιέται κανένας ἀργάτης
καμμιὰ ἁλυσίδα δὲν ἔλαμψε βρεμένη στὸ στερνὸ φῶς ποὺ βασιλεύει
ὁ καπετάνιος μένει μαρμαρωμένος μὲς στ᾿ ἄσπρα καὶ στὰ χρυσά.
Ὅπου καὶ νὰ ταξιδέψω ἡ Ἑλλάδα μὲ πληγώνει
παραπετάσματα βουνῶν ἀρχιπέλαγα γυμνοὶ γρανίτες...
τὸ καράβι ποὺ ταξιδεύει τὸ λένε ΑΓΩΝΙΑ 937.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου