Οι στιγμές της σιωπής

Το δειλινό, σ' αυτές τις ώρες τις μουντές
η σιωπή οργιάζει
φαίνεται σα να στήνει πανηγύρι
ένα πάρτυ μοναξιάς
μέσα στην απεραντοσύνη του σκοταδιού.


Η σιωπή είναι αυτή που μιλά
μέσα στη ψυχική συμφόρηση των δυστυχισμένων
η σιωπή δίνει το φως
στις καρδιές των πεπεισμένων για την ελπίδα.

Οι στιγμές της σιωπής μπορεί να κρατήσουν λίγο
μπορεί όμως να 'ναι κι ατέλειωτες
εφόσον έχουμε παγιδευτεί στην πλάνη της νοσταλγίας.
Το σημάδι της εποχής που χάθηκε
χαραγμένο με μαύρα γράμματα στην πινακίδα τη φωτεινή
του καταστήματος <<ψυχή>>.

Η σιωπή γεμίζει το χρόνο
με λέξεις ανείπωτες ανάμεσα σε κορμιά ανθρώπων ηλεκτρισμένα
που η στάση τους και η σύνδεση μεταξύ τους
είναι νοητή, φανταστική.

Η επικοινωνία τους γίνεται μέσω ψυχικών ενεργειακών σημάτων.
Αυτή είναι και η μεγάλη σημαντικότητα της σιωπής.
Μπορεί να καταφέρει να ενώσει πληγωμένα πνεύματα
να δώσει χρόνο στην οργή.

Η νύχτα είναι ευεπίφορη στη σιωπή
είναι οι ώρες που η σιωπή βρίσκει μονοπάτι
και γίνεται κτήμα στην αέναη ποικιλομορφία
των διαφορετικών διαθέσεων.

Η στιγμή της αναπόλησης απαιτεί τη σιωπή
απαιτεί επίσης και το σκοτάδι της νύχτας
είναι η ώρα που ευημερούν οι σκέψεις
και βρίσκουν ενεργειακή μεσολάβηση από το νου και το σύμπαν.

Οι στιγμές της σιωπής είναι μαγευτικές
η μαγεία τους έγκειται στο άγνωστο που ενσαρκώνει η σιωπή
αυτό το άγνωστο μπορεί να πάρει πολλές μεταφράσεις
οι μεταφράσεις αυτές θα έχουν μείζον νόημα
αν έχουν εμποτιστεί με την πλατφόρμα συναισθημάτων
του μέσα κόσμου του καθενός.